30 Eylül 2019 Pazartesi

AĞAÇ EV SOHBETLERİ # 5 (MUTLULUK)



Hayatınızda sevdiğiniz ve şükrettiğiniz şeyler, sizi gün içerisinde mutlu eden küçük detaylar nelerdir?

Merhaba :) bu haftaki konu da çok tatlış olmuş.

Hayatta şükrettiğim en önemli şey sağlığım. Hele ki yaşadığım staj anılarımdan sonra bunun önemini daha çok fark ettim. Bir insan kendi başına nefes alıp, işlerini kendi halledebiliyorsa şükretmesi için bir sürü sebebi var demektir.

Hayatımda sevdiğim en önemli şey ailem :) sonra kitaplarım, dizilerim, arkadaşlarım…


Gün içerisinde mutlu eden şeylerden birisi gökyüzünü izlemek. Masmavi engin gökyüzünü, bembeyaz pamuk bulutları, göz alıcı gün ışığını izlemek muhteşem huzur veriyor. Fırsatım oldukça bakarım hep :) 


Tabii ki kendime ayırdığım birkaç dakika da mutlu ediyor beni. Kitap okumak, dizilerimi izlemek, arkadaşlarımla sohbetler etmek mutluluk veriyor.

Ağaçlara dokunmak, çiçek koklamak da öyle. Mesela bugün fakülteden çıkınca mkm den geçerken değişik bir ağacı fark ettim. Yeni bir şey keşfetmek iyi geldi. Sonra bembeyaz bir gül gördüm, gidip kokladım mis gibiydi. Yoluma devam ettim sonra. Bunlar ufak şeyler ama modumu yükseltiyor.

Sevdiğim yemekleri yemek, çikolata yemek de öyle tabii. Mutluluk verici. Serotonin düzeyi yükseliyor ya bi de ;))

Denizi de çok severim mesela. O kadar huzur veriyor ki. Tüm yılın stresini, üzüntüsünü alıp götürüyor dalgalarla birlikte.


Eve gelince ne kadar yorgun mutsuz olsam da annemin bana kapıyı açması, sarılması inanılmaz güç veriyor. Bunlar sevdiğim şeyler. Tabii bi de anneme nazlanmak, derdimi anlatmak da hoşuma gidiyor.

Bu hafta biliyorsunuz ki yoğun bakım ünitesinde staj yaptım. Çok zorlu geçen 2 gündü. Eve geldiğim anda ağlamaya başladım. Gördüklerimden çok etkilenmiştim, hastaların ağır durumundan, neredeyse hastamı kaybedecek olmaktan (hem de 2 sefer o tehlikeyi atlattı). Hastaneden bir an önce çıkmak istiyordum. Yoğun bakıma girdiğim anda rahat nefes alamıyordum resmen. Alışmam uzun sürecek.

Hemşireler de diyor ki alışınca da bırakmak istemeyeceksiniz. Çünkü yoğun bakımda hemşireler çok aktif rolde.

Eve gelince bir yandan anneme gördüklerimin bazılarını anlattım bir yandan da ağladım. Annem dedi ki “Hayat böyle, bunlara da alışırsın. Doktorlar hemşireler alışmasa hastaları kim kurtaracak, kim o insanlara yardım edecek? Her zaman herkes ağlarsa onlar nasıl iyileşecek? Sen de alışırsın, yaparsın, başa çıkarsın.”

Bu sözlerinden sonra kendimi toplamaya çalıştım mesela. Kimse destek olmasa, annem destek olsa, bana güvense tamam işte daha neye ihtiyaç kalır ki.. Daha hemşirelikte 2.sınıfım. tabii ki hayat şartları zor ve ben de duygusal bir insanım, o hastaları gördükçe moralim bozuldu, ilk defa böyle yoğun bakıma girmiştim sonuçta.
Bir gün illaki alışacağım. Her hatırladığımda gözlerim doluyor. Ölüm hiç de dizilerdeki gibi olan bir şey değilmiş. Daha çok ölümle yüzleşeceğim. Benim hastam ölümden döndü ama illa gördüğüm zamanlar olacak. Annem haklı. Şimdi zorlanıyorum ama yıllar sonra bir gün o anlarda stres olmadan, elim ayağıma dolaşmadan, ağlamadan o hastaya yardım edeceğim. Her neyse, annelerimizin kıymetini bilelim diyerek bu konuyu kapatıyorum :)


Yani demem o ki elimizdeki şeylere değer verelim. En ufak bir gülümseme bile insanı o anda iyi hale getirebilir. Sorunlarla başa çıkmaya çalışırken sarıldığımız insanlar bize daha çok güç verir.

Bazen cidden çok mutsuz ve sinirli oluyorum. O anlarda dünya kıymetini kaybediyor, her şeyden herkesten bıkıyorum. Ama her defasında da üzüntümü yaşayıp yeniden mutlu olabileceğim amaçlar bulmaya çalışıyorum. Üniversite sınavı sonrasında amacımı kaybetmiştim. Hayattan zevk alamıyordum ki daha yeni yeni kendime geliyorum. Fakülteye uyum sağladım, yeni arkadaşlar edindim, öğrenci komisyonuna katıldım, aktivitelere, kongrelere gitmeye çalışıyorum, yeni diziler kitaplar keşfettim.

Yani insan ne kadar dolu olursa o kadar yaşamayı biliyor hayatı. Anı yaşamak önemli. O anın kıymetini bilmek önemli. İnsan kendisini ne kadar tanırsa, meşgul ederse o kadar hayattan zevk alıyor. Boş durunca insan sürekli geçmişi düşünüyor çünkü. Geleceğe bakmalıyız ve o anın kıymetini bilmeliyiz. Çünkü şimdi geçiyor,  gelecek geliyor ama geçmiş, geçmişte kaldı...

Kendimizi dinlemeliyiz. Başkalarının değil kendimizin neyi sevdiğine, önemsediğine odaklanmalıyız. Sonrasında sevdiğimiz şeyleri yapmalıyız ki mutluluğu yakalayalım. Tabii bir de iyi insanlarla tanışmak da bizi etkiliyor. İyi insanlar olsun çevremizde. Bize zarar verenleri çıkaralım. 

Mutlu eden o kadar çok şey var ki… yeter ki görmesini bilelim. Allah herkese iyilik versin. Elimizde olanlara şükretmeyi bilelim. İstediğimiz şeylere ulaşmak için çabalayalım. Mutlu olmak için de öyle. 

Mutluluk geniş bir kavram. Ama bence en ufak şeylerden mutluluk duyabilen insanlar daha kıymetli :)
***
Taha ve Edischar'a da teşekkürler :)
***
NOT: Fotoğraflar bana ait. Sadece ilk fotoğrafı netten aldım.

NOT: Üniversiteye hazırlıkta ve tercih dönemimde yaşadıklarımı okumak için tıklayın üstlerine :)

NOT: İlk haftanın konusu televizyondu onun hakkındaki yorumumu okumak için tıklayınız.

NOT: İkinci haftanın konusu küresel ısınma ve çevre kirliliğiydi. okumak için tıklayınız.



NOT: Üçüncü haftanın konusu yaşadığımız şehirlerdi. Ben Ankara'yı tanıttım. Okumak için tıklayınız.


NOT: Dördüncü haftanın konusu özgürlüktü. Okumak için tıklayınız.


-AMARİL-

24 yorum:

  1. Bence çok dokunaklı yazmışsın. Sağlık gerçekten en önemli şey, ki senin gibi bir hemşire adayının anılarıyla bu daha da anlaşılıyor. İnsanın sevdikleriyle olması da mutluluğun ta kendisi, her şeyin değerini bilip şükretmeliyiz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kesinlikle öyle sevdiklerimizin ve sağlığımızın kıymetini bilmeliyiz. yazımı beğenmene sevindim. dokunaklı oldu çünkü dediğim gibi zaten duygusalken iyice hassaslaştım bu hafta..

      Sil
  2. Çok güzel yaaaa. Okurken çok duygulandım! İyi ki varsın...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sen de iyi ki varsın :)
      ne güzel dostluklar ediniyoruz bu etkinlik sayesinde =)

      Sil
  3. çok güzel dile getirmişsin...
    mutlu bir hafta olsun hepimize :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkürler :) bir hafta daha bitiyor ben cevap verene kadar ;)

      Sil
  4. Hemşire olduğunu yeni öğrendim. Bence çok güzel bir meslek :) Güçlü olmayı da gerektiriyor. Güçlü birisin. Her şey gönlünce olsun.. Yoldan geçerken etrafındaki güzellikleri görmeye hep devam et <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yaa yorumun o kadar güzel kii:)
      çok teşekkürler beni böyle görmene sevindim. hislerimi aktarabildiğime de :)
      sen de güzellikleri bul inşallah :))

      Sil
  5. Çok güzel bir yazıydı :) Ben de hayattaki en büyük şükür sebebinin sağlık olduğuna inanıyorum. Bu arada çok zor ve çok özel bir işin var. Kolay gelsin sana :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok teşekkür ederim :)
      evet kesinlikle sağlık çok önemli.

      Sil
  6. Yüreğine sağlık. Sağlık herşeyden önemli❤

    YanıtlaSil
  7. ay çok duygulandım yaa gözlerim doldu valla. özellikle annene nazlanmanda. nefes almak bile yetiyor de miii :) evet evet sağlık en çok ona dikkat et amaa :) iyi kalplisin bi deee :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ya deep teşekkürler sen de çok iyisin iyi ki varsın :)

      Sil
  8. Ne kadar güzel anlatmışsın hepsini :) anneni de takdir ettim, ne güzel moral vermiş, motivasyon olmuş sana. Ona da selamlar :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evet teşekkürler :) anneme selamınızı ilettim. çok sağ olun =)

      Sil
  9. Çok özel bir paylaşım olmuş kesinlikle. Şükretmek için tekrar tekrar okumak gerek. Sen mesleğin sayesinde çok daha bilinçli olacaksın bu konuda. Çünkü gözlerinin önünde yaşanıyor her şey. Allah sağlık versin hepimize.
    Teşekkür ediyorum bu güzel paylaşım için, ellerine sağlık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. amin sağlık olsun hep :)
      umarım mesleği hakkıyla yapabilen bilinçli bir hemşire olabilirim.
      ben de teşekkür ederim =)

      Sil
  10. çok duygulu yaa bunu bi daha okudum. sen ne iyisin bi dee :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yaa deep utandırdın beni çok sağ ol :) tekrar okumana o kadar sevindim kii =)

      Sil
  11. Kızım doğduğu zaman beş gün küvözde kaldı. O beş gün de yenidoğan yoğun bakım ünitesinde çalışan hemşirelere Allah sabır ve güç versin diyerek geçti. Sürekli ağlayan bebekler. Hiç durmadan bebek ağlama sesi duyuyorsun. Benim beş günde psikolojim bozuldu ve hayatımda ağlamadığım kadar ağladım. Onlar nasıl dayanıyor acaba dedim. Sanırım insan zamanla her şeye alışıyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kızınız şimdi iyidir umarım. Allah sağlığını eksik etmesin ömrü boyunca.
      evet dediğiniz gibi sanırım alışılıyor zamanla. bakalım neler göreceğim ben? ilk haftaki stajımdan gelince hep ağlamıştım ama bu hafta iyiydim biraz daha. zamanın alıştırdığının göstergesi olabilir.

      Sil
  12. Konu hakkında içten yazınız gerçekten etkileyici. Kutsal bir görev üstlenmişsiniz. Her işi, her mesleği lâyıkıyla yapmak güzel ama konu insan sağlığı olunca göreviniz kutsallaşıyor. Sağlığına kavuşturduğunuz insanlarınız çok, onların şükran duygularından gelen mutluluğunuz bol olsun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ne güzel dua etmişsiniz. çok sağ olun. duygulandım cidden. teşekkürler . inşallah görevimi layıkıyla yaparım :)

      Sil

Değerli Okuyucular:
Lütfen yorumlarınızda küfür, argo ve ahlaksızlık kullanmayınız!!!
Onların haricinde her türlü eleştiriye açığım :)
Yorumlarınız denetlendikten sonra yayınlanacaktır!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...