Kitabı okurken herkes gibi ben de sürekli düşüncelere daldım. O kadar etkiledi ki anlatılanlar. Gerçekten ben yaşamışım gibi acı çektim. Yazarın kalemi çok iyi cidden. Ötekiler kitabını okudum yorumladım profilimde mevcut o da. Bu kitabını da çok sevdim. Kısa zamanda bitirdim ama sonuyla birlikte aklıma çok şey takıldı, düşündüm biraz daha düşünürüm muhtemelen. Etkisi hemen geçecek kitaplardan değil kesinlikle.
Beni ağlatan kitapları da severim bilirsiniz. Bu da öyleydi. Içime oturdu. Empati yaptım.
Annesi doğumda ölmüş, babası intihar etmiş bir çocuk var. Aynalarla konuşmaya başlıyor, tırmanmayı seviyor, sorguluyor hayatı, amcası sahip çıkmıyor, yetimhaneye gidiyor. Büyüyor anlamak istiyor hayatı, psikoloji okumaya karar veriyor.
Ah hayat.. yanlış kişiyle arkadaş oluyor. Hayatı kayıyor sonra. Üniversiteye gittiği ilk gün aşık oluyor kirpiğine yani Müjgan'a. Devrimci arkadaşı ve Müjgan ile uzun süre dostluk yapıyorlar ancak devrimci arkadaşı, onun Müjgan'ı ilk zamandan beri sevdiğini bildigi halde Müjgan'la birlikte oluyor. Hem sevdiğini çalıyor hem de bizimkinin başını derde sokuyor. Önce hapse düşüyor. Işkence görüyor. Sağ sol kavgasına karıştığı için. Sonra hırsızlar koğuşuna alınıyor. Ardından geceleri bağırdığı ve aynalarla konuştuğunu fark edip onu akıl hastanesine kapatıyorlar. Orada 3 dost ediniyor. Filozof gibi oluyorlar, hayati tartışıyorlar, yapılanları eleştiriyorlar. Hayata beraber katlanmaya çalışıyorlar.
O üç dostunun üçü de birbirinden değişik. Trajikomik olaylar oluyor. Acı şeyler daha çok ama. Koğuşta yangın da çıkıyor, yanık et kokusuyla yaşama ya çalışıyorlar, lobotomi de yapılıyor, elektrik de veriyorlar, kişiliğini unutanları görüyorlar bu sebeplerden.
Akıl hastanesi var olan akıllarını da ellerinden almak üzere kurulmuş resmen. Tedavi etmek değil amaçları. Darbe olunca da işler kızışıyor. Mahkumları koyuyorlar.
İşte böyle çaresiz bir zamanda bu genç hayatta kalma savaşı veriyor. Sevdiklerini kaybediyor. Yine de var olma mücadelesi vermeye çalışıyor.
Sonra ne oluyor derseniz, o kadar değişikti ki. Okuyun mutlaka. O gencin hayatı sizi alaşağı edecek.
Ya dedim, ne hayatlar var. Insanlar nelerle mücadele ediyor. Nasıl bu kadar kötü insanlar olabilir? Hayat neden bu kadar acıtıyor?
Şizofren evet kitabın temel konusu bu. Ama etrafında birçok şeyi sorgulatıyor. Akıl hastanesinde olanlar, aşk, ihanet, ölüm. Yanlış tedaviler, tedavi bile olmayan şeyler, işkenceler, hayatın çalınması ve daha neler var.
İnsan o kadar acı yaşadıktan sonra normal kalabilir mi? Deli olmak suç mu? İnsanları susturmak, para kazanmak için koyulan yanlış teşhisler ve verilen onca ilaç ne yapıyor dersiniz? Kitabı okuyup o şeyleri anlayınca kanınız donacak. Kesinlikle okuyun. Çok başkaydı.
Müjgan'a kızdım çok. Güzelim hayatını mahvetti, hayır demeyi bilmedi, kendisini harcadı bence. Bir de sevmek o kişinin nasıl olduğuyla ilgili değil, sevenin onu nasıl algıladığıyla alakalı kesinlikle.
Gerçeklere dayanan bu kitabı; merak eden, varoluş hakkında düşünen, felsefe yapmayı seven, âşık, şizofreniyi anlamak isteyenlere öneririm.
